عاشقي محنت بسيار كشيدتا لب دجله به معشوقه رسيد نشده از گل رويش سيرابكه فلك دسته گلي داد به اب نازنين چشم به شط دوخته بودفارغ از عاشق دلسوخته بود ديد در روي شط ايد به شتابنو گلي چون گل رويش شاداب گفت ب

امشب شب يلداست كه با ساغر خوشپاي سخن و قصه اي از دلبر خوشگوييم هم از اول شب قصه ي دلقولي كه به صبح آيد و تا آخر خوشعمري كه سيه شد به سرِ مشق و قلمامشب گذرد بي قلم و دفتر خ